Fanfiction

เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อฤดูใบไม้ผลิที่ผ่านมา

ในวันนั้นผมได้นัดประชุมกับอาจาร แซม ผ.อ. โรงเรียนสาธิตจันทร์ เกี่ยวกับการสอนในปีนี้

ตอนแรกผมก็ไม่ได้คิดไรมาก การประชุมครั้งนี้ก็คงจะเหมือนกับที่ผ่านๆมา ปัญหาก็คือมันไม่ใช้นะสิ

อ...อะ...อาจารแซม...มะ...ไม่ได้นะ ลูเบนยืนอยู่ที่ทางเข้าต้นไม้ใหญ่ ด...เดี่ยวก็ได้ยินหรอก ผมพูดพลางพยายามสะบัดตัวผมออกจากอ้อมแขนของเค้า

เบนไม่ต้องห่วงหรอกน่า เจ้านั่น...ตอนนี้คงสวีทกับเด็กโรงเรียนนายอยู่ เด็กสมัยนี้โตเร็วจริงๆ เค้าบ่นระว่างที่นำตัวผมกลับเข้าไปในอ้อมกอดที่อบอุ่นของเค้า 

ริมฝีปากของเขาค่อยๆ จูบบนคอผม มันโดนจุดๆหนึ่ง ที่ทำให้ตัวผมสั่น...ไปด้วยความรู้สึกที่...ดี?

ผมรีบรวบรวมสติแล้วก็เทียงกลับไปว่า ก...ก็...น...นะ...นั่นมันเด็ก....ล...แล้วผู้หญิงกับผู้ชายมันเป็นเรื่องธรรมดา

ชายฮักชายหรอก แซมพูดขึ่น

กำ ครูไม่พอยังมีนักเรียนด้วย....นักเรียนเราด้วย....

ความจริงในครั่งแรกที่เราสองคนรู้จักกัน ผมติดใจเค้านิดๆ แล้ว เราสองคนนั่น

มีอะไรที่เหมือนกันมาก ใช้พอมาคิดๆดูแล้ว ผมอยากอยู่ค่างๆ เค้า อยากอยู่ใกล้ๆ ผม...อยากเป็นหนึ่งเดียวกับเขา

อืออะ...อ่าอ่า...โอ๊ย!!! จะ..เจ็บนะ ผมร้องอุทานแสดงความเจ็บปวด ก็เค้าจูบคอผมอยู่ดีๆ ก็มากัด

ผมรู้สึกเค้ายิ้มเยาะๆ ขณะที่เค้าเลียเลือดผม

แล้วเค้ากระซิบข้างๆ หูเล็กๆ ของผม นายนะจะเป็นของชั้น ของชั้นคนเดียวเท่านั้น

ภายใต้เสื้อของพวกเราเกือบจะไม่มีอะไรต่างกันเลยนอกจากของเค้า พระเจ้ายังอาย กว่าผม

...คงไม่ไหวมั้ง มันเอาไม่เข้าหรอก ผมอุทานขึ้น ตัวผมเริ่มเกร็งและสั่น แต่ยังพอควบคุมได้

จังหวะการเต้นของหัวใจผมมันเริ่มเร็วขึ้น หน้าผมแดงจนไม่รู้ว่ามันจะแดงได้อีกรึป่าว 

มามิ: อืม...แบบว่าเราไม่ใช้คนเพ้อฝันโรแมนติกอะไรนัก ก็เลยจะตัดไปตอนเลมอนเลยนะ แต่พอเค็าบอกว่าเลมอนมันก็จะเป็นเลมอนจริงๆ เราได้คุฌเตือนแล้ว เพราะฉะนั้นอย่าบ่น ไม่อ่านก็ไม่ตองอ่าน นี้เป็นภาษาไทยฉะนั้นหวังว่าทุกคนจะเข้าใจ

Warning!!! Beyond this point its going to be rated NC-17 to R. Ages 18 and bellowed might not be suitable of viewing this.

คุกเข่าลงสิ แซมพูดขึ้น

ในความที่ไม่อยากคัดใจเค้าผมเลยทำตาม

คุกเข่าต่อหน้าเค้า แซมเอาความเป็นชายมาให้ผม พรางพูดว่า คงรู้สินะว่าจะต้องทำอะไร

พยักหน้ารับผมเอามันมาอย่างระมัดระวัง เริมจากหัวค่อยๆ ลงมาและกลับขึ้นไปใหม่

ฮึก...อืม...อะ เค้าครางออกมาด้วย ความต้องการ ความปรารถนา และ ความรู้สึกพอใจ กับสิ่งที่ผมมอบให้เค้า

สักพักแซมก็เอ่ยออกมา จะ...มาแล้ว...นะ

ในที่สุด Whipping cream ของเค้าเข้ามาเต็มปากผม

กลืนมันเข้าไปสิ แซมสั่งผม

ของแบบนี้มันหากินยากนะ เราไม่อยากจะสูญเสียไปโดยเปล่าประโยชน์ใช้มะ ถามเสร็จเค้าก็หัวเราะเบาๆ มองลงมาที่ผมด้วยแววตาอ่อนโยน (???)

พวรจูบและ make out กันอีกรอบ...

ทนไม่ไหวแล้ว...

หา? วะ ว่า ไร นะ ผมถามด้วยความงง

มือของเค้าที่อ่อนนุ่มราวกับสำลีรีบคว้าตัวผมเอาไวแล้วรีบพลิกตัวผม

เอาท้องผมมานอนบนพื้นหญ้า

เบน ชั้นจะไม่เตรียมตัวนายนะ

พอพูดเสร็จเค้าก็เอาความเป็นชายของเค้ามา...

โอ๊ย ผมร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดและความตกใจ

น้ำตาผมไหลลงมาจากตาที่เป็นกระดุมของผม

ความแรกที่เค้าเอาเขาไป มันเหมือนกับ....

เถาวัลย์หนาๆ ที่เต็มไปด้วยหนาม ยัดเขาไปในรูที่มีขนาดไม่ใหญ่ไปกว่ารูเข็ม

อ๊าาา---- ...อือ--- ือ ฮือ ฮือ โอ๊ย

เค้าร่ำไห้ออกมาด้วยความเจ็บปวด น้ำตาไหลตกบนพื้น

แต่ถึงกระนั้น แซมก็ยังไม่หยุด

ผมได้รับรู้ว่าการเสียดสีจากด้านหลังผม...ทำให้ผมเลือดออก

...แต่มันก็แค่ช่วยทำให้แซมไปเร็วขึ้น

ความเจ็บปวดมันเกินจะทน แต่ลึกลงไปผมก็คิดกับตัวเองว่า เอาเลย

แงเขียนไม่ออกแล้วงิ TT_TT